Konu 1: Yasama bağlamı / İşgücü piyasası / Eğitim

  • Üçüncü ülke vatandaşlarının yüksek nitelikli istihdam amacıyla giriş ve ikamet koşulları hakkındaki 2009/50/EC sayılı Direktif, daha cazip bir şekilde, özel bir oturma ve çalışma izni vermek ve üçüncü ülke işçilerinin Üye Devletlerde yüksek nitelikli istihdam elde etmelerini sağlamak için hızlı bir prosedür olan ‘AB mavi kartı’ yarattı.
  • Tekli İzin Direktifi (2011/98/EU), bir Üye Devlette oturma ve çalışma izni başvurusunda bulunan üçüncü ülke vatandaşları ve düzenli göçmenlere verilecek ortak haklar seti için ortak, basitleştirilmiş bir prosedür ortaya koymaktadır.
  • Şubat 2014’te kabul edilen 2014/36/EU Direktifi, üçüncü ülke vatandaşlarının mevsimlik işçi olarak istihdam edilmek üzere giriş ve ikamet koşullarını düzenlemektedir. Göçmen mevsimlik işçilerin mevsimlerin geçmesine bağlı bir faaliyette bulunurken (ikamet ettikleri ülkeye bağlı olarak) en fazla beş ila dokuz aylık bir süre için (Üye Devlete bağlı olarak) AB’de yasal ve geçici olarak üçüncü bir ülkede kalmalarına izin verilir. Direktif ayrıca bu tür göçmen işçilerin haklarını tanımaktadır*.

* Avrupa Birliği Hakkında Bilgi Formları, Göç Politikası (http://www.europarl.europa.eu/factsheets/en/sheet/152/immigration-policy)

  • Şirket içi aktarım çerçevesinde üçüncü ülke vatandaşlarının giriş ve ikamet şartları hakkındaki 2014/66/EU sayılı Direktif 15 Mayıs 2014 tarihinde kabul edilmiştir. Direktif, işletmelerin ve çok uluslu şirketlerin yöneticilerini, uzmanlarını ve stajyer çalışanlarını geçici olarak Avrupa Birliği’ndeki şubelerine veya iştiraklerine taşımasını kolaylaştırmaktadır.
  • Üçüncü ülke vatandaşlarının araştırma, çalışma, eğitim, gönüllü hizmet, öğrenci değişim programları veya eğitim projeleri amacıyla giriş ve ikamet koşulları hakkında (AB) 2016/801 sayılı Direktif 11 Mayıs 2016 tarihinde kabul edilmiş ve 23 Mayıs 2018 tarihine kadar aktarılmıştır. Öğrencileri ve araştırmacıları kapsayan, kapsamlarını genişleten ve uygulamalarını basitleştiren önceki araçların yerini alır*.

Kaynak: www.pexels.com

* Avrupa Birliği Hakkında Bilgi Formları, Göç Politikası  (http://www.europarl.europa.eu/factsheets/en/sheet/152/immigration-policy)

Uluslararası ve Avrupa çerçeveleri bir sağlık eşitliği yaklaşımını teşvik etse de, ulusal bağlılık sağlık sistemine eşit erişimin sağlanması zorunludur.

Ulusal mevzuat, politikalar ve eylemlerin, sağlık da dahil olmak üzere insan haklarına saygı için parametreleri belirleyen uluslararası ve Avrupa standartlarına uyması gerekmektedir.

2017’nin sonunda, hiçbir AB Üye Devletinin sağlıktan sorumlu bakanlıklar tarafından özellikle göçmenleri ve göçmen kökenli insanları hedef almak üzere tasarladığı sürekli bir sağlık stratejisi veya eylem planı yoktu.

Avrupa Komisyonu tarafından görevlendirilen BM Çocuk Hakları Sözleşmesi (UNCRC) uyarınca sağlık hakkının uygulanmasına ilişkin 2017 araştırması, tüm AB Üye Devletlerinin UNCRC’yi onaylamasına rağmen, sadece dördü (Kıbrıs, Hırvatistan, İtalya ve İspanya), yasal statülerine (uyruk, sosyal sigorta veya ikamet) bakılmaksızın, kendi topraklarında yaşayan tüm çocuklara bu hakkı garanti eden bir yasal düzenleme getirmiştir.

Yedi ülke (Fransa, Yunanistan, Malta, Polonya, Portekiz, Romanya, İsveç) düzenli sağlık mevzuatı yoluyla, uygunluk kriterlerini belirleyerek veya belirli gruplar için özel ek programlar düzenleyerek ana yasal kapsamın dışında kalan ve bölgelerinde ikamet eden tüm çocuk gruplarına sağlık hizmeti sunmaktadır*.